ΧΩΡΙΑΝΑ ΚΙ ΑΛΑΡΓΙΝΑ...

Μύθος & Παραδόση για τα σύνορα Ζημιανής-Ρεντίνας

Μύθος & Παραδόση για τα Σύνορα

Ζημιανής - Ρεντίνας

του Νίκου Σωτηρόπουλου

Η Ζημιανή είχε με τη Ρεντίνα πολυετή και πολυέξοδο δικαστικό αγώνα για τα σύνορα. Αποτέλεσμα αυτών των προστριβών ήταν η λαϊκή φαντασία να μυθοπλάσει ιστορίες ανάλογες μ’ αυτή που ακολουθεί σε έμμετρη διασκευή, όπως την άκουσα το 1961 από ηλικιωμένο Δικαστριώτη:

Εκεί ψηλά στα σύνορα, στο διάσελο πιο πέρα,

δαμάλια ωσάν θεριά πάλευαν νύχτα-μέρα.

Αστράφτουνε τα μάτια τους, αχνίζουν τα ρουθούνια,

κι από μεριά κι άλλα στοιχειά συνάζονται μιλιούνια.

Μουγκρίζουν, αλαφιάζονται, τα κέρατα σταυρώνουν,

και με τα νύχια των ποδιών το χώμα αυλακώνουν.

Το ‘να απ’ της Ρεντίνας τη μεριά, της Ζημιανής το άλλο,

αγκομαχούν, ιδρώνουνε μα δε φοβούνται χάρο.

Το ποιο θα πάρει πιο πολύ τόπο με τη μεριά του,

λειβάδια, ελατόδεντρα, πηγές με τα νερά του.

Διαβάτες που περνούσανε τ’ ασέληνα τα βράδια,

τρομάζανε, φοβόντουσαν στης νύχτας τα σκοτάδια.

Οι θαρρετοί κι οι ψύχραιμοι, που το ‘λεγε η καρδιά τους,

στέκονταν περίεργοι να δούνε τα υστερνά τους.

Να δούνε το αποτέλεσμα, στο τέλος τί θα γίνει,

το πιο θα είναι νικητής, στον τόπο του θα μείνει.

Της Ζημιανής ανίκητο, πραγματικό θεριό,

ενίκησε κι απόδιωξε το ξένο στο γκρεμό.

Τότε η Πούλια έγειρε κι ο Αυγερινός εφάνη,

το πρώτο γλυκοχάραμα ξύπνησε τον τσοπάνη.

Για να σκαρίσει στη βοσκή, στο δροσερό χορτάρι,

τα ζώα που τον έχουνε σύντροφο και μπροστάρη.

Αυτά λοιπόν γινότανε στα όμορφα εκείνα χρόνια,

μα μένουνε στη μνήμη μας αθάνατα, αιώνια.

Ο μύθος κι η παράδοση στη Ζημιανή ανθούνε,

και στις νεότερες γενιές για τα παλιά μιλούνε.

Μιλάνε και διδάσκουνε όλους εμάς που ζούμε,

για μια εποχή που πέρασε κι όμως τη νοσταλγούμε.

 

Αντιγραφή από το εκλεκτό blog ΦΘΙΩΤΙΚΟΣ ΤΥΜΦΡΗΣΤΟΣ του Τάκι Ευθυμίου

 

ΓΕΦΥΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ...

Η αγάπη που εκδηλώνει κάποιος για τον τόπο καταγωγής του, η προσήλωσης στις ηθικές αξίες που κουβαλάει μέσα του, αλλά και η μεταλαμπάδεψή τους, δεν είναι υλικά που μπαίνουν σε καλούπια ούτε σε χρονοντούλαπα για να τα χρησιμοποιούμε όποτε μας κάνει κέφι. Είναι τρόπος ζωής γι' αυτούς που έχουν συναίσθηση της εύθήνης τους απέναντι στον τόπο μας και την ιστορία του...

Ρεντινιώτικος παλμός!

    Είναι πλούτος

    ανεκτίμητος για το χωριό μας

    όταν τα νέα παιδιά με υπερηφάνεια

    αλλά και σεβασμό

    ξαναγυρνούν

    στις ρίζες

    των προγόνων μας

    Γιατί τότε και μόνον

    το δέντρο της μικρής μας πατρίδας

    έχει τις ρίζες του υγιείς!...

    Και αν καιροί είναι τώρα χαλεποί…

    -το δέντρο αυτό-θα έχει αντοχή

    για τους καρπούς του μέλλοντος!

ΡΕΝΤΙΝΑ, μαγευτική ομορφιά...!

Στην Ρεντίνα Αγράφων, το "Σεργιάνι στο όνειρο" έχει αρχή
αλλά όχι τέλος

Καλώς ήλθατε στην Ρεντίνα Αγράφων...

Αγαπητέ επισκέπτη-αναγνώστη

...Ο τόπος μας έχει σημασία γιατί μας φτιάχνει
και τον φτιάχνουμε, βιώνουμε με τις σκέψεις και
τις αισθήσεις μας οτιδήποτε το ζωντανό...

ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΗΣ ΡΕΝΤΙΝΑΣ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ!

Έχει μια μαγεία αυτός ο τόπος...
Ένας τόπος ευλογημένος γεμάτος πίστη
στον Θεό,
γι' αυτό είναι γεμάτος εκκλησιές
γύρω στο χωριό μικρά ξωκλήσια που ο χρονος
κατέβαλε και κοίτονται κουρασμένα
βυθισμένα στην σιωπή και την μοναξιά,
πολλά αλλά νιώθεις το θυμιατό ακόμη να καίει
και τα κεριά με τάμα να μεταφέρουν
στον ουρανό σκέψεις, μετάνοιες, πάθη,
πόνους για να μακροθυμήσει
ο Μεγαλοδύναμος...
και ίσως μέσα στον ευλογημένο αυτό τόπο
η ζωή βρίσκει τον παράδεισο της...!

Η Ρεντίνα Αγράφων

Η Ρεντίνα των Αγράφων ζωγραφιά μοναδικά φανταστική,
στις πλαγιές που είναι χτισμένη έχει χάρη περισσή!!!