Κ ά λ ε σ μ α...

Στην προσπάθεια διάσωσης της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ρεντίνας Αγράφων, μαρτυρίες, φωτογραφίες και απόψεις μπορούν να αποστέλλονται ανωνύμως ή επωνύμως στην διεύθυνση konkorobilis@yahoo.gr ή να καταγράφονται απ' ευθείας στο club με την μορφή σχολίων.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ;

Η Ρεντίνα μετά την νέα Διοικητική Μεταρρύθμιση έπαψε πια να είναι Δήμος, έγινε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Σοφάδων!!.
Μετά από όλα αυτά αναρωτιέμαι εύλογα κανείς, τι μπορεί να κρατάει στην σύγχρονη εποχή ένα χωριό, μια περιοχή που μένει ξεκομμένη από την πόλη, για να ζήσει και για να ζητήσει τη μερίδα της απ’ τον κόσμο.
Είναι ένα ερώτημα που έρχεται μονάχο του, όταν αφήνοντας την βαριά αχλή που κάθεται το πρωί στον κάμπο της Καρδίτσας και ανέρχεται κανείς το δρόμο με τις κλειστές στροφές και την μοναξιά πάνω από τον Κέδρο, για να πάει στην Ρεντίνα.
Γιατί ο τόπος αυτός, που είναι γιομάτος από ένα παρελθόν που δεν έγινε ακόμη απόσταση χρονική, που είναι ακόμα και μια πορεία αντάμα με το βαρύ νόστο και τις μνήμες απ’ τα πρόσωπα που τον περπάτησαν σαν ένα δικό τους χωράφι, έχει μια δική του αντοχή για να μην ξεκόψει απ’ τους ανθρώπους.
Έτσι η παρουσία της ζωής εδώ κρατάει μια αίσθηση, για μετάβαση που βάνει τον άνθρωπο σε σκέψεις για την μοίρα του, χωρίς να δίνει κι ένα συμπέρασμα, μια ολοκλήρωση μπροστά στον προβληματισμό, αν θα μείνει τώρα κι η ζωή να περπατάει καθώς πριν, στους μοναχικούς αυτούς δρόμους με την ποίηση από ένα παρελθόν.
Η γη τούτη που είναι ελληνική, που δεν ξεθώριασαν τη σημασία της, που δεν αγρίεψε απ’ την εγκατάλειψη, ζητά να την κρατήσουμε, να μην την αφήσουμε μόνη με την αγάπη αυτών που την έδεσαν στην ψυχή τους, να μην είναι μονάχα ένα προσκύνημα για λίγους μήνες ακόμη για λίγα χρόνια.
Όμως πως θα γίνει ένα τέτοιο πρόβλημα, αφού η σύγχρονη ζωή που μαζώνεται στα μεγάλα αστικά κέντρα, δεν είναι δυνατόν να μείνει μ’ ένα προσκέφαλο γιομάτο νόστο και όνειρα.
Γιατί εδώ δεν πρόκειται για μια συντήρηση, για μια παράταση που δεν φτάνει ίσια-ίσια για να καλύψει μονάχα τη ζωή αυτών που παραμένουν ακόμη ή αυτών που ξεκίνησαν και ξανάρχονται στον τόπο αυτόν.
Γίνονται βέβαια προσπάθειες για να μην φύγουν από εκεί οι ζωντανοί άνθρωποι. Αλλά οι καιροί έχουν αλλάξει, η ζωή δεν περιορίζεται στα όρια μιας ατομικής διάστασης, οι δρόμοι σήμερα είναι ανοιχτοί πόρτα και γι’ αυτό, είναι δύσκολο να κρατηθούν οι άνθρωποι ιδίως οι νέοι, αν δεν δημιουργηθούν προϋποθέσεις για μόνιμη και βιώσιμη-προ παντός- παραγωγική απασχόληση με βάση τα δεδομένα της σύγχρονης πραγματικότητας.
Τώρα πως μπορεί να γίνει αυτό το μεγάλο πρόβλημα που δεν απομένει στην δική μου αρμοδιότητα να το υποδείξω. Χρειάζεται να μελετηθεί πάνω σε μια ευρύτερη προοπτική, κάτω από το φως ειδικών επιστημόνων, που θα το συνδέσουν με την δυνατότητα της ανάπτυξης στη γενικότερη μορφή της αυριανής ζωής.
Μελαγχολικές οι απόψεις μου, ωστόσο αυτή η αίσθηση της διαρροής της ζωής από αυτόν τον τόπο, που μας σφίγγει την καρδιά καθώς τον διαβαίνουμε αμίλητοι, για να μαζέψουμε τα παιδικά μας χρόνια και τις λιτές εκείνες χαρές, που αφήσαμε και τότε που είχαμε χνούδι στο πρόσωπο,
Αυτά που συμβαίνουν είναι που μας κάνει να προχωρούμε κάπως βαθύτερα με περισσότερο πόνο, για ν’ αγγίξουμε τη σάρκα και το φως αυτού του αγαπημένου χώρου.
Πάνω σ’ αυτόν τον ήμερο τόπο, εδώ ψηλά στα Άγραφα η ζωή άνθησε στο παρελθόν,…σήμερα η Ρεντίνα πασχίζει να μην χάσει αυτήν την συνέχεια, εξακολουθεί με πείσμα να κρατάει την ομορφιά και την παράδοση του ορεινού χώρου.

ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΑΠΟΜΕΙΝΕ...

Με την νέα διοικητική μεταρρύθμιση της χώρας η τύχη της μικρής μας πατρίδας της Ρεντίνας είναι άγνωστη.
Τον τελευταίο καιρό ακούγεται όλο και περισσότερο ότι ο Δήμος Ρεντίνας θα καταργηθεί και ότι με την συνένωση των νέων δήμων που θα προκύψουν μετά την διοικητική μεταρρύθμιση, είναι πολύ πιθανόν να πάμε στους Σοφάδες.
Με την νέα Διοικητική Μεταρρύθμιση (ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ) το σίγουρο είναι ότι, προβλέπεται συγχώνευση των 1.014 Δήμων και 120 Κοινοτήτων που υπάρχουν σε 400. Υπάρχει ωστόσο η δυνατότητα να εξαιρεθούν από τις συνενώσεις κάποιες ιστορικές Κοινότητες.
Το θέμα να παραμείνει η Ρεντίνα Δήμος ως ιστορική κοινότητα, πρέπει να αποτελέσει σύντομα θέμα συζήτησης μεταξύ των φορέων του χωριού μας και αν είναι να διεκδικήσουμε κάτι τέτοιο, πρέπει να το κάνουμε με σχέδιο και επιχειρήματα, ύστερα από γόνιμο διάλογο. Με κραυγές της τελευταίας στιγμής δεν πρόκειται να βγει τίποτε.
Πρέπει να καταβληθούν πολλές και συντονισμένες έντονες προσπάθειες, ώστε να παραμείνει ο δήμος
ανεξάρτητος ή και προς την κατεύθυνση εθελουσίας συνένωσης όμορων ορεινών κοινοτήτων.
Εμείς οι Ρεντινιώτες δεν είναι ότι δεν θέλουμε αλλαγές. Οι αλλαγές όμως και το διοικητικό καθεστώς θα πρέπει να είναι προς την σωστή κατεύθυνση και όχι να υπερισχύσει το δίκιο του ισχυρότερου.
Καθολικό αίτημα θα πρέπει να είναι ο νομός μας να αποτελείται από εύρωστους δήμους, με πόρους ικανούς να ανταποκριθούν στις ανάγκες ενός κατά μεγάλο μέρος ορεινού νομού. Και σε κάθε αναγκαία τελικά
περίπτωση να γίνει αποκέντρωση υπηρεσιών στις έδρες των δήμων που θα καταργηθούν.
Στη μελέτη του Ι.Τ.Α. προβλέπονται οι όροι και οι προϋποθέσεις για το σύστημα διακυβέρνησης των νέων ΟΤΑ, χωρίς να παραβλέπονται όμως τα σοβαρά μειονεκτήματα που επέφερε στην Ελληνική κοινωνία η εφαρμογή της Διοικητικής Μεταρρύθμισης (ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ Ι).
Πρόταση των κατοίκων της Ρεντίνας θα πρέπει να είναι;
• Να παραμείνει ο Δήμος της Ρεντίνας γιατί με το Π. Δ. 339/ΦΕΚ180 του 1995 αναγνωρίστηκε ως ιστορικός και παραδοσιακός και για λόγους ιδιαίτερης ιστορικής σημασίας
• Να μην χαθεί το όνομα της Ρεντίνας και ει δυνατόν να αυτονομηθεί Η διατήρηση του Δήμου Ρεντίνας ως ιστορικής κοινότητας, λόγοι που συνηγορούν στο εύλογο αυτό αίτημα είναι ότι, με τους ορεινούς δήμους είναι προφανές ότι δεν μπορούν να μπουν ούτε πληθυσμιακά κριτήρια, ούτε διαμερισματικά, παρά μόνο χιλιομετρικά και μορφολογικά.
Άλλωστε το σύνταγμα (101 παρ.2) αναφέρει. «Η διοικητική διαίρεση της χώρας διαμορφώνεται με βάση τις γεωοικονομικές, κοινωνικές και συγκοινωνιακές συνθήκες».
Η αναφορά στις τρεις αυτές επί μέρους ενότητες θα πρέπει να αποτελέσει τον οδηγό στην εξειδίκευση των κριτηρίων στην διαδικασία αναζήτησης λύσης.
Θα πρέπει λοιπόν να ληφθεί σοβαρά υπόψη η γεωγραφική ιδιαιτερότητα ως προς τις συνενώσεις των Ο.Τ.Α. Τα γεωγραφικά κριτήρια έχουν ιδιαίτερη σχέση επί πλέον με την γεωμορφία δηλαδή την ορεινότητα ή την πεδινότητα της περιοχής.
Τα ιδιαίτερα αυτά γεωγραφικά χαρακτηριστικά του φυσικού χώρου, θα πρέπει να σχηματίζουν μία ευρύτερη γεωγραφική ενότητα. Άλλες ανάγκες έχουν οι κάτοικοι ορεινών περιοχών, άλλη πολιτική χρειάζεται να εφαρμοσθεί, για να μην ερημώσει εντελώς η ορεινή ύπαιθρος.
Θεωρείται κατά συνέπεια ότι, για να είναι επωφελής μια συνένωση των ορεινών κοινοτήτων, είναι απαραίτητο να ισχύσουν ορισμένα κριτήρια. Τέτοια κριτήρια είναι:
1. Η οικιστική λειτουργία και γειτνίαση, όπου οι ορεινές κοινότητες δεν έχουν καμιά οικιστική
λειτουργία και γειτνίαση με τις πεδινές κοινότητες.
2. Η συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση μέσα από το ίδιο δίκτυο, όπου οι ορεινές κοινότητες έχουν
συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση από το ΚΤΕΛ μέσα από το ίδιο δίκτυο.
3. Η γεωγραφική ενότητα, όπου οι ορεινές κοινότητες ανήκουν στην ίδια ορεινή περιοχή και
αποτελούν ίδια ξεχωριστή γεωγραφική ενότητα.
4. Κοινές δράσεις, που απαιτούνται για τις ορεινές κοινότητες για την αντιμετώπιση των
κοινών προβλημάτων και κατά καιρούς έχουν αναπτύξει στο παρελθόν κοινές δράσεις.
Επειδή η εθελοντική συνένωση προϋποθέτει την κοινή συμφωνία και αποδοχή και άλλων θεμάτων, όπως αυτό της έδρας του νέου Δήμου, κρίνουμε σκόπιμο να αναφέρουμε τα εξής:
Η Ρεντίνα δικαιούται να αποτελέσει την έδρα του νέου Δήμου, αφού κηρύχθηκε από την πολιτεία παραδοσιακός οικισμός για την διατήρηση της φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της (ΦΕΚ 183/1097), το 1967 χαρακτηρίστηκαν τα μνημεία της ιστορικά και διατηρητέα (απόφαση
Υπ. Πολιτισμού ΦΕΚ 4701/1967) και έγινε Δήμος το 1995 για ιδιαίτερης ιστορικής σημασίας λόγους (ΦΕΚ 594/1978).
Αναμφισβήτητα το δικαιούται η Ρεντίνα να κατακτήσει την έδρα του νέου Δήμου, (το μέλλον ορίζεται από το παρελθόν της), διότι διετέλεσε ιστορική πρωτεύουσα των Αγράφων κατά το παρελθόν.
Δεν είναι επίσης τυχαίο το γεγονός ότι, από το 1525 η Ρεντίνα άκμασε και έγινε το κυριότερο κεφαλοχώρι της περιοχής, οικονομικό, πνευματικό κέντρο, τόπος συνάντησης της Δημογεροντίας των Αγράφων και
πρωτεύουσα του Δήμου Μενελαϊδος.
Το 1833 αλλά και το 1881, η Ρεντίνα ως το μεγαλύτερο χωριό της περιοχής με την ενδιαφέρουσα πορεία της στον χρόνο, γίνεται και πάλι πρωτεύουσα του Δήμου Μενελαϊδος με έμβλημά της το ελάφι.
Κατά το έτος 1907 ο τότε Δήμος περιελάμβανε τα χωριά Ρεντίνα, Παλιά Γιαννιτσού, Σμόκοβο, Θραψίμι, Λακρέσι, Φωτιάνα και Άγιος Ιωάννης.
Αυτά όλα για την ιστορία κι αν οι καιροί τώρα επιβάλλουν αλλαγές, όσο κι αν όλα γύρω μας αλλάζουν, δεν πρέπει να ξεκόψουμε από το παρελθόν μας, γιατί το παρελθόν ορίζει πάντα το μέλλον.
Η Ρεντίνα και οι Ρεντινιώτες δικαιούνται να ελπίζουν…

Είμαι Αγραφιώτης και γι' αυτό δεν ξεχνώ...

Αυτόν τον τόπο της Ρεντίνας με την συγκλονιστική ομορφιά που κατορθώνει άκόμη να διατηρεί την ατόφια γοητεία του και που όλοι έχουμε υποχρέωση να τον προστατέσουμε.
Το θαυμάσιο αυτό κομμάτι της ελληνικής γης, οφείλουμε να διατηρηθεί και να παραδοθεί απείταχτο στις επόμενες γενιές.
Το οφείλουμε άλλωστε στην ιστορία και τον πολιτισμό συτής της περιοχής, αλλά και στους λίγους ηλικιομένους κατοίκους που μένουν πάντα με μοναδικό τους σύντροφο το παράπονο της εγκατάλειψης.
Είμαι Αγραφιώτης και δεν ξεχνώ...
Αυτούς που με την πολιτική τους ερήμωσαν τον Τόπο μας!
Όλους αυτούς που απέδειξαν οτι όχι μόνο δεν είχαν όρομα για τον τόπο μας,
αλλά δεν είχουν και στοιχειώδης γνώσεις Ιστορίας!

Α, ρε Πατρίδα (Ρεντίνα...άλλος κόσμος, άλλος αέρας,...άλλη φύση!)

Σπουδαία ιστορική κοινότητα, κρατά τους λαογνωστικούς κύκλους άλλων εποχών και θυμητάρια του γένους στους ατελείωτους αγώνες των επιβιώσεων.
Στην αρχόντισσα των Αγράφων οι καιροί του χειμώνα είναι άγριοι και τα σπίτια είναι χτισμένα σε αλλεπάληλες κατηφοριές. Ενώ γύρω δασωμένα βουνά και οι ατέλειωτοι κυματισμοί των ορεινών όγκων δίνουν ένα βαθύ αίσθημα ελευθερίας.

Λένε...μά...

Κι αν υπάρχει ένα χωριό,
πάνω από το οποίο λάμπει ένα φεγγάρι
για αυτόν που εύχεται να το δει...
το φεγγάρι είναι εκεί!

Δοξασμένα Χρόνια...(Εθνική Αντίσταση)